جنگ، بیش از ۲۰۰۰ میلیارد تومان خسارت به زیرساخت‌های بلوچستان وارد کرد؛ هزینه‌ای فراتر از اعداد و ساختمان‌های ویران

بر اساس اعلام مدیریت بحران، بیشترین خسارات در بخش زیرساختی ثبت شده و میزان خسارت به مراکز نظامی نیز در دست بررسی است. همچنین فرودگاه‌های کنارک و ایرانشهر از جمله مراکزی هستند که بخشی از تأسیسات و زیرساخت‌های آن‌ها آسیب جدی دیده است.

در روزهای گذشته، شهرهای چابهار، کنارک، راسک، ایرانشهر و سراوان بارها شاهد حملات هوایی، شنیده شدن انفجارهای متعدد و وضعیت امنیتی پرتنش بودند. این حملات علاوه بر تخریب برخی زیرساخت‌های حیاتی، پیامدهای گسترده‌ای برای ساکنان منطقه به همراه داشته است.

خسارت‌هایی که در آمارهای مالی دیده نمی‌شوند

فراتر از رقم ۲۰۰۰ میلیارد تومان، جنگ خسارت‌های عمیق‌تری بر استان برجای گذاشته است:

اختلال در حمل‌ونقل هوایی و زمینی: آسیب به فرودگاه‌ها و نگرانی‌های امنیتی، جابه‌جایی مسافران، انتقال بیماران و فعالیت‌های تجاری را با مشکل روبه‌رو کرده است.
ضربه به اقتصاد محلی: بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک، بازارها، صیادان، رانندگان و فعالان حوزه حمل‌ونقل با کاهش درآمد یا توقف فعالیت مواجه شده‌اند.
کاهش سرمایه‌گذاری و توسعه: ناامنی ناشی از حملات، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های عمرانی، صنعتی و بندری را با تردید مواجه کرده و روند توسعه استان را کندتر خواهد کرد.
آسیب به خدمات عمومی: در برخی مناطق، زیرساخت‌های ارتباطی، برق و خدمات پشتیبانی با اختلال روبه‌رو شده و دسترسی شهروندان به خدمات ضروری دشوارتر شده است.
پیامدهای روانی و اجتماعی: تداوم صدای انفجارها، نگرانی از حملات بعدی و نااطمینانی نسبت به آینده، به‌ویژه برای کودکان، سالمندان و خانواده‌ها، فشار روانی قابل توجهی ایجاد کرده است.
آسیب به جایگاه راهبردی چابهار: بندر چابهار که یکی از مهم‌ترین مراکز تجاری و ترانزیتی ایران محسوب می‌شود، با کاهش امنیت و اختلال در فعالیت‌های لجستیکی، ممکن است با کاهش اعتماد سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری مواجه شود.

استانی که پیش از جنگ نیز با محرومیت دست‌وپنجه نرم می‌کرد

بلوچستان پیش از این نیز با مشکلاتی همچون کمبود زیرساخت‌های درمانی، آموزشی، راه‌های ارتباطی، بیکاری و محرومیت گسترده روبه‌رو بود. اکنون خسارت‌های ناشی از جنگ، بازسازی و جبران این عقب‌ماندگی‌ها را دشوارتر کرده و فشار مضاعفی بر مردم استان وارد آورده است.

کارشناسان معتقدند بازسازی خسارت‌های فیزیکی ممکن است با صرف بودجه و زمان امکان‌پذیر باشد، اما بازگرداندن احساس امنیت، اعتماد عمومی و رونق اقتصادی به منطقه، فرآیندی طولانی‌تر و پرهزینه‌تر خواهد بود.

جنگ تنها ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها را تخریب نمی‌کند؛ بلکه بر زندگی، معیشت، سلامت روان و آینده میلیون‌ها شهروند نیز تأثیر می‌گذارد؛ خسارت‌هایی که در هیچ برآورد مالی به‌طور کامل قابل اندازه‌گیری نیست