

اختلال در تجارت مرزی بلوچستان با پاکستان؛ نگرانی از افزایش قیمت کالاها در پی گزارشهایی از آغاز احتکار اجناس توسط برخی تجار
شیوار نیوز – شنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۵، در پی تشدید مشکلات ناشی از تحریمهای بانکی آمریکا علیه ایران، فعالیتهای تجاری در مرزهای مشترک بلوچستان با پاکستان با اختلال جدی روبهرو شده و صادرات کالا از ایران به پاکستان بهطور موقت متوقف شده است؛ وضعیتی که در کنار بحران اقتصادی، فقر و بیکاری گسترده در بلوچستان، نگرانیها درباره افزایش قیمت کالاهای اساسی، کاهش درآمد مرزنشینان و از دست رفتن فرصتهای شغلی را افزایش داده است.
پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی تهران، در گفتوگو با رسانههای داخلی، ضمن رد خبر بسته شدن رسمی گذرگاههای مرزی ایران و پاکستان، اعلام کرد که صادرات ایران به پاکستان به دلیل مشکلات بانکی ناشی از تحریمها موقتاً متوقف شده است.
به گفته وی، واردکنندگان پاکستانی برای واردات کالا از ایران ملزم به ارائه فرم الکترونیکی واردات به شبکه بانکی پاکستان هستند؛ فرایندی که به دلیل تحریم بانکهای ایرانی با مشکلات جدی مواجه شده و عملاً روند صادرات را مختل کرده است.
همزمان، گزارشهایی از توقف فعالیتهای تجاری در گذرگاههای مرزی ریمدان و تفتان منتشر شده و از تجار و رانندگان خواسته شده است تا روشن شدن وضعیت، از مراجعه به این مرزها خودداری کنند.
اما آنچه در میان این تصمیمها و محدودیتهای تجاری کمتر مورد توجه قرار میگیرد، پیامدهای مستقیم آن بر زندگی هزاران شهروند بلوچ است که معیشت آنان به تجارت مرزی، حملونقل کالا، بازارهای محلی و فعالیتهای وابسته به این گذرگاهها گره خورده است.
بلوچستان سالهاست با فقر ساختاری، بیکاری گسترده، کمبود فرصتهای شغلی و ضعف زیرساختهای اقتصادی روبهروست. در چنین شرایطی، تجارت مرزی برای بسیاری از خانوادهها نه یک فعالیت اقتصادی جانبی، بلکه یکی از معدود راههای تأمین هزینههای زندگی محسوب میشود. هرگونه توقف یا محدودیت در این فعالیتها میتواند مستقیماً درآمد رانندگان، کارگران، باربران، کسبه و خانوادههای وابسته به اقتصاد مرزی را تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، گزارشهایی درباره خودداری برخی تجار از عرضه کالاهای موجود در انبارها، به دلیل نامشخص بودن آینده مبادلات مرزی، مطرح شده است؛ موضوعی که در صورت تداوم و گسترش، میتواند به کاهش عرضه کالا، افزایش قیمتها و فشار اقتصادی بیشتر بر شهروندان منجر شود.
در شرایطی که بسیاری از خانوادههای بلوچ همین امروز نیز برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی با دشواری روبهرو هستند، افزایش احتمالی قیمت کالاها و کاهش فرصتهای درآمدی میتواند بحران معیشتی موجود را عمیقتر کند.
پرسش اساسی این است که مسئولان برای جلوگیری از پیامدهای اقتصادی این اختلال چه برنامهای دارند؟ آیا برای حمایت از رانندگان، کارگران، کسبه و خانوادههایی که درآمدشان به فعالیت مرزها وابسته است، تدبیری اندیشیده شده است؟ چه نظارتی بر بازار و انبارهای کالا وجود دارد تا بلاتکلیفی مرزی به فرصتی برای احتکار و افزایش قیمتها تبدیل نشود؟